فیلسوفان هیتلر

اسفند ۲, ۱۳۹۵

 ایوون شرات
ترجمه ی حسین کاظمی یزدی
کتاب رایزن
چاپ اول: ۹۵

‏بیش از هفتاد سال پیش، وحشت نازیسم کل جهان را تسخیر کرده بود: ظهور ستمگری با ‏وحشیگریِ بی‌همتایی در اروپا، کابوس ‏اتاق‌های گاز و قساوت هولوکاست. از آن سال‌ها تا کنون داستان‌های ‏بسیاری نقل شده است، داستان همدستی، شجاعت، تراژدی، و ‏خیانت. تقریباً همۀ گروه‌های آلمانی، از ‏زمان جنگ به بعد، داغی از هیتلر بر پیکر خود دارند.

بسیاری از کارکنان دولتی، کارگران عادی، ‏پزشکان و ‏معلمان مدرسه، تماشاگران بی‌گناهی نبودند، که از این بالاتر، نقشی مهم در تقویت قدرت این ظالم ایفا کرده‌‏اند.‏ ‏ هنرمندان و ‏موسیقی‌دان‌ها، در کمال شرمساری جزء همدستان بودند. با این همه، هرچند که هیتلر ‏تقریباً هشتاد سال پیش ظهور کرده است، هنوز ‏کسی نقشی را که گروهی آرام و بی‌ادعا در این میان ایفا ‏کرده‌اند، بررسی نکرده است: گروه فیلسوفان.‏

فلسفه از نمادهای فرهنگ آلمانی است. فلسفه در آلمان مانند میراثی ملی است، همان‌طور ‏که قانون اساسی در امریکا چنین نقشی دارد. ‏فیلسوفان از مشاهیر بودند. کارهایی که فیلسوفان انجام ‏می‌دادند، رفتاری که از خود بروز می‌دادند، و ایده‌هایی که ترویج می‌کردند تأثیری ‏شدید در تخیل آلمانی ‏داشت.

البته در حالی که اکثر مشاهیرْ این‌جهانی هستند، فیلسوفان برعکس، معمولاً آن‌جهانی تلقی ‏می‌شوند، ‏مانند راهبانی که امر روحانی تسخیرشان کرده است. به ‌نظر می‌رسد آنها که در ایده‌های ‏انتزاعی غرق شده‌اند و ظاهراً در برج عاج زندگی ‏می‌کنند از دغدغه‌های خودخواهانه و سطحی فراتر رفته‌‏اند؛ و یقیناً از ظلم و ستم نیز استعلا یافته‌اند. ولی آیا آنها همیشه از انگیزه‌های ‏دون و هرزه بالاتر بوده‌‏اند؟ برای پاسخ به این پرسش داستان فیلسوفان هیتلر را تعریف می‌کنیم.‏

‏«فیلسوفان هیتلر» گروهی از فیلسوفان‌اند که قبل، بعد، و در خلال هولوکاست دور ‏هیتلر بوده‌اند. این گروه شامل تأثیرگذاران و همدستان ‏ثبت‌نشده نیز می‌شود؛ همچنین ما در مورد ‏دانشگاهیان یهودی و مخالفان هیتلر هم بحث می‌کنیم. این گروه از متفکران به سنت متعارفی ‏تعلق دارند ‏که از هزارتوی فرهنگ آلمانی سر برآورده است. از کانت گرفته تا نیچه، از آلفرد بویلمر تا مارتین هایدگر، ‏از هانا آرنت تا والتر ‏بنیامین، همۀ این فیلسوفان در مورد ایده‌های مشترکی بحث کرده‌اند.‏ ‏ زندگی ‏بسیاری از آنها با هم ارتباط داشته است: آنها دانشجو، ‏معلم، هم‌دانشگاهی، دوست، و حتی عاشق ‏یکدیگر بوده‌اند.‏

این کتاب به سبک درامی ‏مستند نوشته شده است و عصری تاریخی و ‏درام‌های اشخاصی را که در آن عصر بوده‌اند زنده می‌کند. ‏این اثر به هیچ‌وجه جنبۀ داستانی ندارد، و برای آن بر اساس نامه‌ها، عکس‌ها، ‏نقاشی‌ها، گزارش‌ها، و ‏شرح‌های بایگانی‌شده، که همگی هم با دقت به منبع اصلی ارجاع داده شده‌اند، تحقیقی کامل انجام شده است. ‏هرچند ‏ این کتاب با سبکی روایی نوشته شده تا خواننده را به دنیای خطرناک آلمان دهۀ ۱۹۳۰ ببرد.‏ ‏
منبع: پورتال خبری سبک زندگی

It's only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on TumblrShare on LinkedIn

Tags ;

۲ Comments

Leave a Comment

Please keep in mind that comments are moderated and rel="nofollow" is in use. So, please do not use a spammy keyword or a domain as your name, or it will be deleted. Let us have a personal and meaningful conversation instead.